Peter was zo vriendelijk om alle borden, stukken en klokken op tafel te plaatsen.
We konden meteen aan de slag. Maar eerst ff een bakkie en bijpraten.
Voordat we dat deden stelden we ons voor aan Michael Kliphuis, een type schaker die nog moeite heeft met noteren, ongeduldig en hardop zijn strategie uit de doeken doet.
Michael heeft zeker inzicht en zal het spelletje ongetwijfeld beter gaan spelen als z’n routine meer wordt. We moeten eerst maar afwachten wat Michael gaat doen de komende tijd en of hij lid wordt……..
Vroeger waren ladder-partijen bij uitstek geschikt om nieuwe schakers in te delen. Nu was René de Lange de pisang met een bye. Dit klopt eigenlijk niet, met alle respect voor de nieuwkomer en de WL intern.
De partijen:
Dennis had het lastig tegen Rob, plus dat hij uit het lood geslagen was vanwege het nieuws dat zijn werkgever muizen tussen de sperziebonen had verstopt. Eigenlijk een makkelijke prooi voor Rob als je dit nieuws elk uur deze avond hoort. Ab speelde een mooie partij tegen Peter. Daan vergaloppeerde zich door een een paardvork van René die hiermee een volle toren won. Daan capituleerde meteen. Opvallend was de partij tussen Chris en Rienk die in remise eindigde. Achteraf zat er meer in voor Chris, maar hij was zeer tevreden met de puntendeling. Michael had moeite met noteren en de klok, maar zijn strategie was treffend. Als de tegenstander geen zetten zou doen, dan kon hij gemakkelijk winnen. Ook moet hij nog wennen aan het feit dat slaan niet vanzelfsprekend is.
Tijd voor de bingoballen, nootjes, snelschaken, rondjes en goede muziek vanaf 23.00 uur. Sommige nummers leverden weer dankbare herinneringen op uit de jaren 70. De Pretty Thinks was er ongetwijfeld eentje van. Liftend naar Utrecht om deze band te beluisteren. Hoe terug naar huis gaan was nooit de vraag, maar kwam altijd goed. Wat een heerlijke tijd.
Peter, René, Michael en Ab gingen vroeg naar huis. Peter en Michael moeten morgen vroeg op, René heeft zichzelf wat beloofd en Ab gaat alvast zijn kamer, fiets en stoel versieren. Alvast van harte! De overigen vermaken zich opperbest met een pint en partij. Dan klinkt steevast de oproep voor de laatste ronde, die we schoorvoetend accepteren.
Volgende week weer een schaakavond. Nog 7 nachtjes slapen.
Poznan, Polen. Vervolg
René de Lange en ik kenden tamelijk veel schakers van de Pionier uit Hellevoetsluis.
Frans Hautbraken bracht ons op ‘t idee om met een aantal schakers naar Polen te gaan.
Frans was eerder geweest en vroeg ons om spulletjes mee te nemen waar de polen gebrek aan hadden of daar onbetaalbaar was. Wij namen koffie, losse thee, verbandspullen, nylons en andere vrouwendingen mee.
Met drie auto’s reden we in colonne door west-, oost-Duitsland en Polen naar Poznan. Daar kwamen wij ‘s avonds laat aan. Onderweg kregen we te maken met nieuwsgierige douaneambtenaren die met spiegels zelfs onder de auto keken. En je mocht niet echt lachen of met elkaar praten van de communistische chagrijnen op straffe van nog meer onderzoek. Aangekomen bij onze gastgezinnen zagen wij overvloedig gedekte tafels met eten. Maar goed dat we onze meegenomen spulletjes nog in de auto zaten. Hadden we Frans verkeerd begrepen?
Nou, nee dus. De tafel met eten stond er nog net zo bij aan het eind van onze dagen met dezelfde spullen maar met veeeel minder eten. De volgende dag schaakten wij tegen Sv Poznan, die we uiteraard verloren. ‘s avonds aten wij in hun clubgebouw heel veel Pools lekkers met kleine glaasjes erbij die gewonnen werd door ‘t westen. Aan het einde
van de avond lagen sommige polen echt laveloos op de grond. De tweede dag gingen we met een trammetje naar iets cultureels (o.a. een oude leeg(geroofde) kerk, een dikke boom waar we met z’n allen omheen konden staan en nog iets).
Het trammetje had iets bijzonders; je kon de rails zien liggen door de bodemplaat. We klapten ook uitvoerig toen we de bestemming bereikten. Net als vroeger in ‘t vliegtuig. Wat niet op prijs werd gesteld door de trambestuurder en de passagiers en luidruchtig zijn werd zeker niet gehonoreerd.
De laatste vrije dag konden wij in “westerse” winkels inkopen doen (met dollars of marken). Vergelijk het met een Bijenkorf-winkel met een kringloop uitstraling in diverse geelachtige kleuren. De Bijenkorf verleidt de consument met luchtjes en glimmertjes langs de roltrap. De Poolse kringloopwinkel met allesbranders, bruinkool-kachels, grote maten laarzen en landbouwproducten. We bezochten ook nog een “juwelier” waar de dames geen keuze konden maken. Niet door het aanbod, maar door de schrale kwaliteit. De volgende dag weer naar het vrije westen met de afspraak dat sv Poznan een keer naar Nederland zou komen, wat ook geschiedde.
Op 2 april is het paasschaken.
En nee Rob, er is geen paasstol, maar al jaaaaaren lang een doosje eieren gesponsord door deze auteur.
Op maandag 13 april is er een externe wedstrijd. Rob, René, Dennis, René en Peter dienen deze datum in de agenda te noteren. Over twee weken is duidelijk wie uiteindelijk reserve wordt.
Tsja….hoe is het met Eric: het gaat z’n gangetje en hij hoopt binnenkort toch echt te komen.
Zou hij het schaken soms verleerd zijn?
Schaakgroet Ed
